Książka pt. “Ludowa historia Polski” – co tu znajdziemy ciekawego?

1 stycznia, 2021 by Ludowa historia Polski No Comments

Co myślimy o sobie i czy tkwimy w konflikcie z powodu oszukiwania samych siebie? W sumie mówi o tym bardzo ciekawa książka pt. TaniaKsiazka – Ludowa historia Polski Adama Leszczyńskiego. Warto się z nią zapoznać.

Jakie problemy autor porusza w książce?

Czy to w następstwie dyskryminacji, rasizmu, upokorzenia, wyzysku ekonomicznego, czy też ubezwłasnowolnienia dawnych nizin społecznych, Leszczyński daje nam wiele do myślenia. Ostatecznie, pokazując prosty mechanizm, który polega na tym, że kto ma władzę, wykorzystuje ją do wzbogacania się i umacniania na różne sposoby swoich przewag. Historyk w najnowszej książce obala powszechne mity polskie:

  • o niezwykłej i szlachetnej wolności,
  • polskiej gościnności,
  • demokratycznym postępie.

Na czym polega wyjątkowość tej książki?

Wyjątkowość książki pt. “Ludowa historia Polski” Adama Leszczyńskiego polega na przekrojowym potraktowaniu tematów. Był to dodatek, który w historiografii praktyki ogólnej był analizowany tylko wtedy, gdy wymagały tego procesy globalne. Dla Leszczyńskiego te 80% polskiego społeczeństwa (chłopi i robotnicy) będzie istotą opowieści. Stosunki społeczne: chłopi – włościanie, robotnicy – zarząd, robotnicy – kapitaliści będą trzema głównymi opozycjami budującymi proces historyczny. Ważnym elementem jego pracy są cytowane źródła, które z oczywistych względów zaczęły być dostępne dopiero w historii nowożytnej.

Dlaczego ta książka jest warta uwagi?

Lektura “Ludowej historii Polski” była bardzo wartościowa. Udało się autorowi rozwinąć wątku z rolą Kościoła zarówno w “dokładaniu się” do wyzysku, jak i kształtowaniu zbiorowej świadomości chłopskiej. Ogólnie rzecz biorąc, czytelnik może łatwo wyciągnąć wnioski na temat przyczyn tego zjawiska na podstawie kilku rozdziałów. Ostatecznie Leszczyński nie odważył się na jednoznaczne podsumowanie swoich sądów w stylu, kto jest bardziej “odpowiedzialny” za status ekonomiczny i społeczny poszczególnych grup. Historia to szereg zjawisk, które nie mają jednej przyczyny, niektóre procesy współistnieją, inne są niezależne od ludzi, ale zarzuty powinny być zazwyczaj kierowane w stronę “trzymającej władzę” konkretnej dominującej mniejszości.

Jakie jest zakończenie książki?

Krótko należy też wspomnieć o zamykającym książkę eseju, w którym Leszczyński zastanawia się nad naturą praktyki historiograficznej, nad powinnościami historyka, a także nad współczesnym teoretycznym typem warsztatu tych, którzy zawodowo zajmują się zapisem i prezentacją dni minionych.